Het verleden als maatschappelijke motivatie

Als voorzitter van het Nationaal Comité 4 en 5 mei is mij gevraagd iets te vertellen over de schakel tussen verleden en heden, juist in de jeugdvoorlichting. Ik zal proberen dat te doen vanuit mijn leeftijdsgroep en mijn beperkte oorlogservaring. Allereerst vind ik dat we de jeugdvoorlichting als vorm van getuigen aan een nader onderzoek moeten onderwerpen als de zelf beleefde werkelijkheid en direct ervaren emoties maar zo’n korte periode betreffen als bij mij en mijn leeftijdgenoten. Ik was bijna twee toen de oorlog afgelopen was, die ervaring als direct gevoel kan ik niet overdragen.

Getuigen en rekening houden met kinderen

Onder getuigen versta ik het met een zekere nadruk onder de aandacht brengen van zaken die je van belang acht voor jezelf en voor anderen. Belang is dan een hoger belang, er is sprake van een meerwaarde boven het alledaagse, meestal een morele meerwaarde. Opkomen voor salarisverhoging is dus geen getuigen, omdat dat vrijwel nooit een moreel belang betreft.

Getuigen krijgt een extra dimensie als er sprake is van iets waar je zelf bent bij geweest of wat je zelf hebt meegemaakt.

Mijn belevenissen met jeugdvoorlichting

 

 

Dames en heren, beste vrienden en vriendinnen.

Voor degenen die dat niet weten, de Stichting Samenwerkend Verzet is een overkoepelende organisatie van belangengroepen van oud-verzetsmensen, kampslachtoffers en mensen met een soortgelijke achtergrond. Die Stichting Samenwerkend Verzet heeft een afdeling, de Commissie Jeugdvooriichting, en daarover wil ik u iets vertellen.

Transgenerationele oorlogsgevolgen: Gesprek met prof.dr. D.J. de Levita

Wie had zo’n jaar of tien geleden kunnen bevroeden dat er een heuse universitaire leerstoel zou komen die zich speciaal op naoorlogse generaties zou richten? Behalve bij een handjevol betrokkenen, ontmoette toentertijd de idee dat nakomelingen van oorlogsslachtoffers psychische klachten zouden hebben die samenhingen met traumatische ervaringen van de ouders, hoofdzakelijk een hoofdschudden over wat de ‘softe sector’ nu weer bedacht had. Inmiddels is de situatie danig veranderd. Het inzicht dat transgenerationele traumatisering voorkomt is vrijwel gemeengoed geworden.

Internationale bijeenkomst van ondergedoken kinderen in New York

‘Max Arlan is redacteur buitenland van het weekblad De Groene Amsterdammer

Op 26 en 27 mei 1991 werd in New York ‘The First International Gathering of Children Hidden During World War II’ gehouden. Meer dan 1600 mensen kwamen naar deze bijeenkomst; daaronder was ook Max Arian, die zelf als tweejarig joods jongetje heeft moeten onderduiken.

Nederlandse gevangenen in de Duitse concentratiekampen

Op een studiedag voor het team-Eindhoven van de Stichting 1940-1945 verzorgde de heer A.J. van der Leeuw een bijdrage over het Duitse concentratiekampsysteem en over de Nederlanders die in deze kampen gevangen zaten; wie kwam waar terecht en waarom?

Verwerkingsreis EKNJ Japan

Reportage van een reis naar Japan van de EKNJ. Men bezocht het oorlogsmonument in Mizumaki in Japan en plaatsen waar de krijgsgevangenen uit de Tweede Wereldoorlog in Japan zijn aangekomen en hebben gewerkt.

DVD 85

Verschillende opnames van Dolf Winkler (2)

Verschillende opnames van Dolf Winkler.
Ook te zien op dvd 76, dvd 73, dvd 32, dvd 69.

DVD 88

Verschillende opnames van Dolf Winkler

Verschillende opnames van Dolf Winkler

DVD 87

De dodenlijn

Reportage over de Birmaspoorweg, ook wel de dodenlijn genoemd. Interviews met overlevenden die aan deze spoorweg hebben moeten werken.

DVD 86

Pagina's