Vroege behandeling van slachtoffers van seksueel geweld : Klinisch psycholoog Iva Bicanic, coördinator van de Centra Seksueel Geweld

In de werkkamer van Iva Bicanic zitten een voormalig psychomotorisch therapeut, een (gepromoveerd) psycholoog/onderzoeker, een bestuurslid van de EMDR-vereniging, het hoofd van het Landelijk Psychotraumacentrum voor Kinderen en Jongeren, en de coördinator van het landelijk netwerk van Centra Seksueel Geweld bij elkaar. Op één en dezelfde stoel. Bicanic heeft in haar twintigjarige carrière veel bereikt. Ze studeerde bewegingswetenschappen en deed vervolgens de opleiding tot gezondheidszorgpsycholoog.

Gezinnen helpen gezinnen : Multi-family therapy als behandelmethode voor 0-5 jarigen na psychotrauma

Sinds tien jaar wordt multi-family therapy (MFT) geboden binnen Stichting Centrum ’45 ter verlichting van ouderschaps-problemen en bevordering van ontwikkeling van kinderen. Er zijn groepen en varianten voor diverse doelgroepen: slachtoffers van mensenhandel, ex-militairen, en gezinnen van vluchtelingen of asielzoekers met baby’s en peuters (0-5 jaar). Julia Bala en Adriana Jasperse werken sinds het eerste uur in het team van de dagklinische behandeling in Diemen voor ouders met kinderen in de leeftijd van 0 tot 5 jaar. Het programma van dit aanbod is volledig volgens de MFT-richtlijnen.

Werken aan hechting : De waarde van ‘Modified Interaction Guidance’

Onderzoek wijst uit dat onveilig gehechte kinderen vaker kampen met emotionele en gedragsproblemen. Dat heeft nogal wat implicaties voor het perspectief van deze kinderen en hun omgeving. Maar wat kunnen we hiermee in de therapeutische praktijk? Nelleke van der Boon verkent de bijdrage die Modified Interaction Guidance (MIG) zou kunnen bieden in relatie tot een problematische gehechtheid. Ze spreekt zelf consequent over gedesorganiseerde gehechtheid. Ervaringen in het buitenland zijn positief.

‘Het houdt niet op…’ : Interventies om kindermishandeling te stoppen en te behandelen

Het stoppen van kindermishandeling begint met signaleren en vervolgens het maken van een plan. Met wie ga je overleggen? Hoe bepaal je de urgentie? Hoe en wanneer ga je het gesprek met ouders en kinderen aan? Inmiddels is er door veel organisaties in de (jeugd)hulpverlening ervaring opgedaan met het maken van veiligheidsplannen, al blijkt dit in de praktijk niet zo makkelijk te zijn. Plannen zijn niet gebaseerd op werkzame elementen uit het verleden, zijn onvoldoende in samenwerking met ouders en kinderen opgesteld en er is weinig tot geen aandacht voor de effecten van trauma.

Zorg en ondersteuning voor mensen met een psychische aandoening: wie is verantwoordelijk voor de organisatie en financiering van zorg en hulp?

Vier wetten, drie loketten. Hoeveel woorden zijn er nog meer nodig om duidelijk te maken hoe complex de zorg en ondersteuning voor mensen met psychische aandoeningen is geregeld? Maar waar kun je als cliënt of als familielid aankloppen? Welke instantie regelt de zorg en de ondersteuning voor mensen met een psychische aandoening? Welke instantie betaalt deze zorg? Dat kunt u lezen in de brochure 'Zorg en ondersteuning voor mensen met een psychische aandoening' van het Zorginstituut Nederland'.

DSM-5® : differentiële diagnostiek

Dit boek ondersteunt de clinicus bij het kiezen van de mogelijke DSM-5-classificaties voor iedere patiënt.Het boek start met zes differentiaaldiagnostische thema’s die men bij iedere patiënt zou moeten overwegen. Hoofdstuk 2 toont 29 beslisbomen die uitgaan van de symptomen van de patiënt. Het laatste hoofdstuk bevat 66 differentiëlediagnostiektabellen om te gebruiken in een later stadium,...

Asieltragiek : kwetsbaar op weg door een labyrint

Wie gewend is aan een leven in Nederland zal moeilijk kunnen invoelen wat het betekent om ergens te wonen, te proberen om een bestaan te onderhouden onder omstandigheden van voortdurende onderdrukking of gevaar. De wereld kent vele oorden waar overheden er niet in slagen hun burgers te beschermen. Op bereisbare afstand, zo blijkt. De Europese Unie ziet zich geconfronteerd met een omvangrijke stroom vluchtelingen, afkomstig uit de continenten ten oosten en zuiden van Europa. Migratie is zo oud als de mens en kent door de hele geschiedenis heen pieken en dalen.

‘Publieke gezondheid, dat doen we al jaren, maar crisisopvang was nieuw’ : In gesprek met René Stumpel, arts en directeur publieke gezondheid bij GGD GHOR

De werkkamer bevindt zich deze keer binnen het kantoor van GGD GHOR Nederland in Utrecht. Hier treffen we René Stumpel: arts en ruim 20 jaar werkzaam bij de GGD Gooi en Vechtstreek, op dit moment als directeur publieke gezondheid, maar ook nog steeds als forensisch geneeskundige. Daarvoor verzorgde hij onderwijs voor GGD artsen. Al met al is hij meer dan 30 jaar actief op het snijvlak van publieke gezondheid en calamiteiten. Het gesprek voert via ervaringen tijdens het werk die indruk op hem hebben gemaakt, naar zijn affiniteit – en ook ambities – met de psychosociale hulp bij rampen.

Psychosociaal Ondersteuningspunt Vluchtelingen : Kennis en expertise kanaliseren en verspreiden

Met de huidige omvangrijke instroom van vluchtelingen ontstaat een groeiende behoefte aan kennis bij organisaties die direct of indirect te maken krijgen met deze groep. Zorgverleners maar ook scholen en gemeentes zien zich geconfronteerd met vragen rond crisisopvang, verwijsen behandelmogelijkheden voor vluchtelingen. om de huidige structuren voor opvang en gezondheidszorg te versterken en kennis te ontsluiten voor het veld, heeft Arq psychotrauma expertgroep het psychosociaal ondersteuningspunt Vluchtelingen (poV) opgericht.

It ain’t necessarily so : Labels van vluchtelingen in de geestelijke gezondheidszorg

Over de geestelijke gezondheidszorg aan vluchtelingen bestaan nogal wat aannames en opvattingen die de complexe werkelijkheid niet altijd recht doen. Het achterhalen van wat precies de problematiek van vluchtelingen is en welke zorg ze behoeven, is ook een lastig proces. Het risico bestaat dat te snel een bepaalde diagnose wordt gesteld of specifieke behandeling wordt gestart – of juist wordt onthouden. In deze bijdrage bespreekt Jackie June ter Heide vijf stereotype labels voor hulpzoekende vluchtelingen in het licht van wetenschappelijk onderzoek.

Pagina's