Screening & diagnostiek

Rampen, klein en grootschalig, op het werk en privé gebeuren: 80% van de Nederlandse bevolking maakt minimaal één ingrijpende gebeurtenis mee. Binnen bepaalde beroepsgroepen zoals veteranen, politie- en ambulancepersoneel maakt een persoon vaak meerdere schokkende gebeurtenissen mee. De meerderheid van de mensen is gelukkig veerkrachtig en herstelt binnen 4-6 weken op eigen kracht na het meemaken van een schokkende gebeurtenis. Een klein deel van de mensen ontwikkelt echter blijvende klachten, zoals die horen bij een posttraumatische stress stoornis.

Professor: psychiaters schrijven in toekomst partydrugs voor

Ketamine tegen je depressie of MDMA zodat je ineens wel over je gevoelens kunt praten bij de psycholoog? Klinkt niet als een recept wat je bij de apotheek om de hoek haalt, toch? Als het aan Prof. Dr. Jan Ramaekers en collega’s ligt, is dit in de nabije toekomst wel het geval. 

Walging en symptomen van PTSS : Mogelijke implicaties voor behandeling

Twintig jaar geleden publiceerde het British Journal of Psychiatry een redactioneel commentaar met als titel Disgust: The forgotten emotion of psychiatry (Phillips, Senior, Fahy, & David, 1998). Sindsdien is er veel gebeurd en is er toenemende aandacht voor de mogelijke rol van walging bij allerlei vormen van psychopathologie. Dit heeft ook geleid tot meer aandacht voor de specifieke kenmerken van ons walgsysteem in de context van posttraumatischestressstoornis (PTSS).

Diagnostiek en behandeling van suïcidaal gedrag

Deze generieke module beschrijft op hoofdlijnen waaraan goede zorg voor patiënten met suïcidaal gedrag moet voldoen. Het geeft voldoende ruimte voor flexibiliteit en een persoonsgerichte benadering van patiënten. Het geeft de maatstaf voor het (minimaal) vereiste niveau van kwaliteit van zorgverlening.

Instrumenten uitgegeven door Stichting Centrum ’45

Stichting Centrum ’45, partner in Arq Psychotrauma Expert Groep geeft verschillende hulpmiddelen, instrumenten, uit die relevant zijn voor onderzoek en psychodiagnostiek bij mensen met (complexe) psychotraumaklachten ten gevolge van het meemaken van schokkende gebeurtenissen.

 

GGZ Standaarden : Dé online database met alle zorgstandaarden, richtlijnen en generieke modules.

In deze database vindt u alle zorgstandaarden, generieke modules en richtlijnen voor de ggz bij elkaar. De database fungeert zo als een online encyclopedie, waarin u het geheel van kwaliteitsstandaarden integraal en eenvoudig kunt doorzoeken. Ze heeft u alle actuele, relevante informatie binnen handbereik die u helpen om goede, afgewogen keuzes te maken voor de zorg en ondersteuning, samen met uw patiënt.

Zicht op depressie : de aandoening, preventie en zorg

 

Jaarlijks hebben in Nederland ruim een half miljoen volwassenen in de leeftijd van 18-64 jaar een depressieve stoornis (kortweg: depressie). De impact van depressie is groot: voor de persoon zelf, voor de naaste omgeving en voor de maatschappij. De kosten van verzuim door depressie worden geschat op ongeveer 1,8 miljard euro op jaarbasis; de kosten van depressiezorg op circa 1,6 miljard euro.

Trauma and Complexity : From Self to Cells

Onderzoek

 

Verslag van het ISTSS congres, november 2017

 

Het grootste psychotraumacongres ter wereld wordt ieder jaar georganiseerd door de International Society of Traumatic Stress Studies (ISTSS). Begin november komen er jaarlijks vanuit alle hoeken van de wereld traumapsychologen, psychiaters, maatschappelijk werkers, en verpleegkundigen die professioneel geïnteresseerd zijn in psychotrauma naar een stad in Noord-Amerika. Dit jaar was dat Chicago.

 

Traumatische rouw

In deze gevalsbeschrijving staat de behandeling van een vluchteling met traumatische rouw centraal. Als interventie is de beknopte eclectische psychotherapie voor traumatische rouw (BEP-TR) uitgevoerde door de verpleegkundige in opleiding tot specialist. De behandeling resulteerde in een duidelijke klachtenvermindering en herstel van functioneren. Werkzame elementen van de BEP-TR zijn voorlichting over de symptomen en blootstelling aan de traumatische gebeurtenis. Net als het uiten van ingehouden verdriet, gebruik van memorabilia en het schrijven van brieven.

Moet ik een trauma behandelen als dat niet op de voorgrond staat?

 

Regelmatig zie ik mensen die in mijn ogen een traumatische gebeurtenis hebben meegemaakt, maar daar nauwelijks last van hebben gehad. Ze hebben zich er makkelijk bij neergelegd dat het is gebeurd en zijn er niet boos of verdrietig over geweest. Dit is natuurlijk prettig voor de cliënten, maar de twijfel die bij mij ontstaat is of dit wel reëel is. Zou de klap niet later alsnog komen? Moet ik er écht niks mee?

A. Meeuwisse, MSc, GZ-psycholoog in de volwassenenrevalidatie

 

 

Pagina's