Zo herdenkt een natie

Het is niet de 'echte emotie' die herdenken mogelijk maakt, maar het gestileerde ritueel.

De meeste slachtoffers spoelen naamloos weg uit onze geschiedenis

Enkele tientallen overlevenden kunnen iets over de ellende voor de kust van Libië navertellen, maar hun verhaal alleen zal niet genoeg zijn om een volgende ramp te voorkomen. Hun verhaal is niet genoeg voor collectieve rouw en herdenking. Lees verder

 

Dit is een gastcolum van Alexa Gratama, jurist en werkzaam in de rechtspraak.

Geen mini-crisis is hetzelfde en toch hebben ze veel gemeen : Over de maatschappelijke en bestuurlijke consequenties van mini-crises

In de bundel Lessen uit crises en mini-crises blikken auteurs uit verschillende geledingen terug op bijzondere gebeurtenissen van de voorbije jaren. De eerste bundel bevat 20 cases uit 2012; in de tweede bundel passeren 18 cases uit 2013 de revue. De publicaties bieden inzicht in bestuurlijke en operationele dilemma’s die ten tijde van de gebeurtenis speelden en hoe bestuurders en hulpdiensten daarmee zijn omgegaan. Welke lessen kunnen we trekken, terugblikkend op gebeurtenissen in de afgelopen jaren? In deze bijdrage gaan Vina Wijkhuijs en Menno van Duin op die vraag in.

De rampenbestrijding in Caribisch Nederland doorgelicht

De rampenbestrijding in
Caribisch Nederland doorgelicht
Op bijna tien uur vliegen van Schiphol liggen drie kleine eilanden die tegenwoordig bekend staan als Caribisch Nederland.
Dit tropisch deel van ons koninkrijk bestaat uit de bijzondere gemeenten Bonaire, St. Eustatius en Saba (BES). Bonaire, het
grootste eiland heeft ruim 16.000 inwoners. De twee andere eilanden, die op ruim 800 kilometer van Bonaire liggen, zijn
aanzienlijk kleiner in oppervlakte en inwoneraantal.
De eilanden Bonaire, Saba en Sint Eustatius hebben een status als

Superpromoters in risico- en crisiscommunicatie

De overheid zoekt naar nieuwe manieren om bij risico’s en crisiscommunicatie haar boodschap zo overtuigend mogelijk
voor het voetlicht te brengen. Dit geldt vooral in situaties waarin de boodschap activerend is, dat wil zeggen bedoeld is om
mensen tot door de overheid gewenst handelen te laten besluiten. Bijvoorbeeld door op een bepaalde manier met een
risico of crisissituatie om te gaan. In opdracht van het WODC heeft Crisislab een literatuuronderzoek uitgevoerd naar
mogelijkheden om zogenoemde superpromoters daarbij een rol te laten spelen.

Crisiscommunicatie wiki voor professionals: Europees project accentueert samenwerking met burgers

de Europese landen wordt in toenemende mate het belang
gezien van het betrekken van burgers bij crisisvoorbereiding.
Toch is de uitvoering van heel verschillend niveau. Het project
“Public Empowerment Policies for Crisis Management” (PEP) kreeg
Europese subsidie om daaraan wat te doen. Teams uit verschillende
landen deden onderzoek naar belemmeringen en kansen voor
samenwerking met burgers in alle fasen van crisismanagement.
Het project PEP had een dubbele opdracht. Het moest aanbevelingen

Noodmaatregelen bij natuurrampen en risicobeheersing in China

In 2014 heeft de NCTV op uitnodiging van Margaretha Wahlström – Hoge Vertegenwoordiger van de Secretaris-Generaal
van de Verenigde Naties voor Rampenreductie (United Nations International Strategy for Disaster Reduction) – en van
Jiang Li – Secretary General of NCDR Vice Minister of Ministry of Civil Affairs of China, Dean of Academy of Disaster
Reduction and Emergency Management, Ministry of Civil Affairs and Ministry of Education in China – deelgenomen aan

VN Wereldrampenconferentie - Sendai

Mijlpaal en ijkpunt
VN Wereldrampenconferentie - Sendai
Tien jaar geleden, in januari 2005, vond in Kobe in de regio Hyogo in Japan de VN Wereldconferentie voor Rampenreductie
plaats, waar 168 lidstaten het – niet bindende - Hyogo Framework for Action 2005-2015: Building the resilience of nations and
communities to disasters (HFA) hebben goedgekeurd op basis van de “United Nations International Strategy Disaster Risk
Reduction” (UNISDR).

De pijn van januari 2015 : Het meervoudige verdriet van Frankrijk achter de aanslagen in Parijs

Als een lijkwade gaapte het gigantische zwarte doek met de woorden ‘Je suis charlie’ het voorbijrazende verkeer aan dat vanaf de A8: la Proveniale, Nice schampt. Het was woensdag 14 januari, precies een week na de aanslagen in Parijs. De (media) historicus Niek Pas was in Nice, toevallig, voor een congres. Hij merkte er hoe dit immense doek de pijn van Frankrijk, die week après, tot uitdrukking bracht. Maar niet ieders pijn.

Ik zal mijn geloof niet verlaten

Als tiener radicaliseerde hij, als twintiger ronselde hij voor het kalifaat en belandde hij in een Egyptische gevangenis. Als dertiger ijvert Maajid Nawaz voor een liberale islam.

Interview met Maajid Nawaz, auteur van 'Radical. My journey in and out of extremist islam' en van de Socrateslezing 28 maart 2015.

 

Pagina's