Rampen en crises

De geschiedenis van de mensheid is niet gevrijwaard van rampen en crises. Het gaat om onverwachte verstoringen van het leven van alledag, die gepaard kunnen gaan met maatschappelijke ontwrichting en soms catastrofale vernietiging. Deze omstandigheden zijn bedreigend en doen een onmiddellijk beroep op het organisatievermogen van samenlevingen, acuut maar ook in de zogeheten nafase. De nafase is de langdurige periode van herstel en nazorg nadat het vuur van de crisis is gedoofd.

Veerkracht bij waterkracht : Hoe reageren we bij een watersnoodramp

Michel Dückers heeft een bijzondere baan: hij is rampenonderzoeker bij het NIVEL, het Nederlands Instituut voor Onderzoek van de Gezondheidszorg en bij Impact, het nationaal kennis- en adviescentrum psychosociale hulp bij rampen. Een gesprek over hoe kwetsbaar Nederland is en hoe we moelijk reageren bij een grote overstroming.

Zelfs in 1945 waren er mensen die zich wél het lot van de kinderen van de vijand aantrokken

Begin februari deden nakomelingen van NSB’ers een oproep de kinderen van Nederlandse IS-strijders niet aan hun lot over te laten. Ismee Tames, senior-onderzoeker bij het NIOD en Bijzonder Hoogleraar Geschiedenis en Betekenis van Verzet aan de Universiteit Utrecht, betoogt in deze blogpost dat de moeizame opvang van kinderen van NSB’ers na de oorlog leert dat we ons als welvarende samenleving achter de oren moeten krabben wanneer we Nederlandse kinderen van IS-strijders moedwillig in de steek laten.

We gingen niet naar Rwanda,we gingen naar Zaïre : Een verhaal van een vergeten humanitaire missie

Ruim honderd Nederlandse militairen verleenden in 1994 noodhulp in de vluchtelingenkampen rondom Goma, Zaïre. Deze interventie was opgezet naar aanleiding van een vluchtelingenstroom van 850.000 Hutu’s, die op gang kwam nadat Tutsi-rebellen Rwanda veroverden. Maar dit was niet zomaar een vluchtelingencrisis. Voor Hutu-extremisten, degenen die de massamoord op 800.000 Tutsi’s pleegden, was Zaïre een tijdelijke basis van waaruit zij de genocide wensten te voltooien.

Waarom praten met journalisten goed/slecht is voor slachtoffers : Mark Deuze over media-aandacht voor getraumatiseerden

 

We raken eraan gewend dat getroffenen van rampen vrijwel meteen na de ingrijpende gebeurtenis hun verhaal doen in de media of op Facebook en Youtube. Is zo’n snel podium heilzaam voor de verwerking van schokkende gebeurtenissen, of versterkt het juist de schok? Jeroen Knipscheer sprak met hoogleraar mediastudies Mark Deuze over de drang van slachtoffers om de media op te zoeken en over het effect hiervan.

‘In deze extreme tijd is bij mij het zaadje geplant’ : Overlevende Bataclan overleeft nu PTSS

Fysiotherapeut Ferry Zandvliet overleefde twee jaar geleden de aanslag op de Parijse concertzaal Bataclan. Drie dagen later zat hij bij RTL Late Night, pratend over zijn ingrijpende ervaring. De hardste klap kwam later. Zandvliet kreeg PTSS, hij verloor zijn werk en kreeg paniekaanvallen die uit het niets leken tekomen. In twee jaar leerde hij beter om te gaan met zijn trauma, hoewel zijn klachten nog altijd fors zijn. Dit leerproces deelt hij nu met andere slachtoffers van traumatische gebeurtenissen, om ze te helpen met hun verwerkingsproces.

Zorg voor de zorgprofessional : peer support

 

Op 11 mei 2017 organiseerden het Instituut voor Psychotrauma (IVP), OLVG en het AMC in Hotel Casa Amsterdam het eerste symposium over collegiale opvang voor zorgprofessionals na ingrijpende incidenten op de werkvloer. De belangstelling voor het symposium was dermate groot dat het volledig volgeboekt was. Onder de aanwezigen waren ambulancemedewerkers, verpleegkundigen, medisch specialisten, psychologen, beleidsmakers en bestuurders.

 

In de schaduw van een genocide : Slachtoffers van gewelddadige verkrachting in Rwanda gehuld in stilte

 

Tijdens de Rwandese genocide in 1994 werden vrouwen structureel en zeer frequent onderworpen aan de meest excessieve vormen van seksueel geweld. Daarmee verschillen ze bijvoorbeeld niet van de hedendaagse Yezidi-meisjes, die als sekslaaf door IS-strijders zijn misbruikt. In beide gevallen blijkt de culturele context allesbepalend bij de hulpverlening na afloop.

 

 

Seksueel geweld als wapen

 

“DIAMANT-plus” : Een methodiek voor de-radicalisering en vergroting van weerbaarheid tegen extremistische invloeden : Een pilot-onderzoek naar de interventie

Hoe kun je radicale islamitische meiden de-radicaliseren?

En hoe maak je ze weerbaar tegen extremistische invloeden?

In dit rapport wordt een evaluatie gegeven van een deradicaliseringsprogramma dat aangeboden is aan Marokkaans-Nederlandse, islamitische meiden die geradicaliseerd waren.

De interventie was ook gericht op de ouders van de meiden.

Dit is voor zover bekend de eerste studie naar een de-radicaliseringsprogramma gericht op islamitische radicalisering in Nederland.

Pagina's