Dilemma's bij de beoordeling van verzet

Hoe werd het gedrag en het handelen van mensen na de oorlog beoordeeld? Bijvoorbeeld: wat was nu eigenlijk verzet? En hoe werd daar in de loop der jaren, met name binnen Stichting 1940-1945, over gedacht? Het was duidelijk: voor de slachtoffers van het verzet moest worden gezorgd. Maar wie waren de slachtoffers van het verzet, voor wie moest worden gezorgd, met andere woorden, wat waren de criteria waaraan moest worden voldaan om voor die zorg in aanmerking te komen, en door wie moest worden beslist of iemand voor die zorg in aanmerking kwam?

Het abc van MDMA tegen PTSS

Knetterharde muziek luisteren kan heel ontspannend zijn. Zeker als je een veteraan of ex-brandweerman bent en doodskreten van lang geleden verschroeide kinderen wil overstemmen. Een beduidend heilzamere manier om met posttraumatische stressstoornis (PTSS) om te gaan begint met het slikken van 'love-drug' MDMA, het hoofdingrediënt van xtc.

 

De auteur sprak onder andere met Eric Vermetten hierover.

Internering in en evacuatie uit de Republikeinse kampen (4)

Tijdens haar onderzoek naar de Republikeinse kampen heeft Mary van Delden van gegevens uit inverviews, enquêtes, boeken en archieven - ondanks soms tegengestelde en mogelijk foutieve informatie of gebrek aan gegevens - een reconstructie gemaakt van de interneringen en de evacuaties in de achttien residenties van Java.

Dit onderzoek is niet gepubliceerd. Voor Pelita Nieuws beschrijft zij de gebeurtenissen die voor sommige residenties - gezien de plaatsruimte - sterk zijn ingekort.

Bordelen in Bandoeng

Rubriek: Met Immerzeel op onderzoek

 

Bert Immerzeel was sinds jaar en dag verbonden aan zowel de Pensioen- en Uitkeringsraad als Stichting Pelita. Hij heeft zich in zijn werk over een lange periode intensief gericht op de verificatie van gebeurtenissen tijdens WO II in Nederlands-Indië en aansluitend de Bersiapperode. Het leverde indrukwekkende historische verslagen op. In dit artikel een aantal van zijn vaststellingen.

Spreken is zilver, zwijgen is goud : De reactie van volgende generaties op een verzwegen geschiedenis in Indonesië

 

Halverwege de Koude Oorlog worden in Indonesië naar schatting minstens 500.000 mensen vermoord, gevolgd door jaren waarin daders aan de macht zijn en slachtoffers zwijgen. Wat is de nalatenschap van dit verzwegen verleden voor volgende generaties en wat betekent het voor hen om te spreken? Hierover spreek ik met de Indonesische journalist Prodita Sabarini en studente Giany Amorita.  

 

 

Massamoord en straffeloosheid 

Pseudo-herinneringen

 

Elke psychotherapeut kan ermee te maken krijgen: pseudo-herinneringen. Dat wil zeggen herinneringen die niet op waarheid berusten, maar door de cliënt zijn geconstrueerd zonder dat hij zich daar in principe van bewust is. Omdat het lastig is te beoordelen of iemands levensverhaal waarheidsgetrouw is, is het van belang dat elke psychotherapeut enige kennis heeft van dit fenomeen en alert is op het voorkomen ervan in zijn praktijk. Dit artikel wil daaraan bijdragen door nader in te gaan op de achtergronden van pseudo-herinneringen en de rol van de therapeut.  

Bereid het afscheid nemen voor

Hoe bereid je als je op missie gaat, je kinderen voor op je soms maandenlange afwezigheid? Wat vertel je wel en wat juist niet? En hoe onderhoud je contact? Ervaringsdeskundige en psycholoog luitenat-kolonel Liesbeth Horstman vertelt.

 

Liesbeth Horstman is klinisch psycholoog en hoofd van het regionaaol MGGZ-centrum in Zwolle. Ze is zelf twee keer op missie geweest en adviseert militairen over de voorbereiding van het thuisfront op uitzendingen.

De missie van het thuisfront

Het thuisfront draait net zo goed een missie als degene die wordt uitgezonden. Het is een bekende uitspraak. En hij klopt. Vijf 'thuisfronters' aan het woord over hoe zij de periode ervaren dat 'hun' veteraan op missie is.

Cameraman van de nazi’s : ’Een enkele maal lukt het mij om te lachen’

Een mensenleven na de Tweede Wereldoorlog komen er nog steeds ongelooflijke verhalen over deze periode naar buiten. Dat van Piet Reijnen lijkt er eentje. Hij werkte als assistent-cameraman bij de Duitse (propaganda) filmfabriek UFA. De gruwelen die hij zei te hebben gezien, beheersten de rest van zijn leven.

Pagina's