Oorlog WOII

Het thema 'oorlog WO II' biedt informatie over de psychosociale  gevolgen van oorlogen en grootschalige conflicten overal ter wereld in de 20e en 21e eeuw. Het gaat hierbij zowel om persoonlijke ervaringen van oorlogs- en geweldsgetroffenen, hulpverleners en militairen als analyses van de verwerking van oorlogen en conflicten door de maatschappij als geheel. Daarnaast wordt aandacht besteed aan een gevarieerd aantal onderwerpen in relatie tot oorlog en massaal geweld, zoals psychotrauma, behandeling en preventie van PTSS en onderwijs over oorlog.

Uitstappen in Cosel!

' De trein stopt in Cosel. Dat was daar iets vreselijks. Hier hield het menselijke op. Wij, de mannen tot 50 jaar, moesten allemaal op onze hurken gaan zitten. Toen de trein was weggereden, werden wij als beesten op vrachtwagens geladen' , zo beschreef Abraham Spiero zijn aankomst op 17 oktober 1942 vanuit Westerbork op het goederenstation van Cosel.

De geschiedenissen van een aantal Joden in Nederlandse Kibboetsen

Inleiding

 

Gedurende hun verstrooiing over de gehele wereld, hebben de Joden het verlangen gehad terug te keren nar hun heilige stad Jeruzalem (ook wel Zion genoemd), naar een van haar zeven heuvels. Dat ' Zionsverlangen' kreeg in de 19e en 20e eeuw een politieke lading. De Joden hadden wel een eigen taal, maar geen land. Het verkrijgen van een eigen land werd als een oplossing gezien om aan hun steeds kwetsbaar gebleken positie temidden van andere culturen te ontkomen. Zo ontstond het Zionisme.

Thuisfront aan het woord

In het 'jaar van het thuisfront' is in dit speciale Vetportret niet de veteraan aan het woord, maar is gekozen voor een vijftal portretten van degenen die thuis bleven. Aan het woord zijn drie partners, een zus, een 8-jarige dochter, en een 9-jarige, 14-jarige en 'n volwassen zoon. Allen hebben ze de uitzending of meerdere uitzendingen van hun partner, broer of vader op hun eigen manier meegemaakt. Hierin komt ook het tijdsbeeld van betreffende uitzending goed naar voren. Uitzendingen van Nederlands-Indië tot en met Mali en missies die daar tussen liggen.

'Ik wilde, maar durfde niet' : Missiegebied revisited

Hoe is het om terug te keren naar een land waar je op missie bent geweest? Jackson Rodriguez da Cruz, Sabrine Uitendaal en Fred van Leeuwen gingen dit voorjaar samen terug naar Bosnië, waar zij in 2002 deel uitmaakten van de SFOR-troepenmacht.

Morele krachten : De interpretatie van morele vraagstukken in militaire operaties

Naar extreem uit de hand gelopen morele situaties, zoals de incidenten in de Abu Ghraib gevangenis in Irak, is relatief veel onderzoek gedaan. Dergelijke situaties zijn gelukkig een uitzondering. Vaak zijn het juist ‘kleine’ morele dilemma’s die een rol spelen in het dagelijks leven van militairen tijdens missies. Dit artikel is gebaseerd op het proefschrift van de auteur en geeft inzicht in de dagelijkse morele uitdagingen, bijvoorbeeld tijdens Task Force Uruzgan.

Moraliteit, beleid en weerbaarheid : Een verkenningsmissie

Het gezicht van conflicten en de wijze van oorlogvoering verandert ingrijpend. De klassieke strijd op een geografisch afgebakend slagveld, heeft deels plaatsgemaakt voor idelologische ondermijning via onder meer media en financiële stromen. Het Westen ligt onder vuur van een hybride oorlogvoering door Rusland en heeft ook vaker op eigen bodem te maken met oorlogen op afstand via vluchtelingen en terugkerende jihadisten.

Een vergeten verzetsheld : Jaap Snatager (1919-1974)

Het leven en verzetswerk van Snatager zijn onbekend bij de meeste mensen. Zijn daden weerleggen de overheersende mythe van joodse passiviteit tijdens de oorlog.

Bezoek aan Bergen-Belsen

Freelance journalist Iris Verhoeven werd onlangs benaderd door herinneringscentrum Bergen-Belsen met de vraag of ze kon helpen meer Nederlandse aandacht te krijgen voor een tentoonstelling over het verblijf van kinderen in het Duitse kamp.
Onlangs bezocht Verhoeven Bergen-Belsen en het bijbehorende museum zelf. Dit artikel bevat haar (beeld)verhaal.

De Syrische oorlogsgeneratie

Het slaperige Oost-Syrische stadje Deir ez-Zor aan de Eufraat staat eigenlijk nergens bekend om. Grijze betonnen flats leunen tegen elkaar aan, stof en zand zijn alomtegenwoordig, de zon schijnt er genadeloos en de rivier stroomt loom door het centrum. Voor Armeniërs wereldwijd is de stad echter van groot belang: daar werden in 1915 hun voorouders heen gedeporteerd door de toenmalige Turkse overheid, om te sterven in de woestijn. In Deir ez-Zor stond om die reden tot een paar jaar terug het belangrijkste herdenkingsmonument van de Armeense genocide.

Pagina's