Column : "Toon mij hoe een volk zijn doden behandelt, en ik toon u zij beschaving"

Op 21 augustus 2020 vierde de Bergings- en Identificatiedienst van de Koninklijke Landmacht (BIDKL) haar vijfenzeventigste verjaardag. De dienst werd kort voor de bevrijding opgericht ter opsporing, berging en identificatie van vermiste Tweede Wereldoorlogslachtoffers, zowel militairen als burgers. Nederland lag bezaaid met de menselijke stille getuigen van het oorlogsgeweld. Slachtoffers in uitgebrande tanks, vliegtuigwrakken, schuttersputten, veldgraven en massagraven op de Waalsdorpervlakte, Leusderheide of elders.

5 vragen aan Thom de Graaf : 'Herdenken gaat over erkenning en herkenning'

Sinds oktober 2020 is Thom de Graaf voorzitter van de Stichting Nationale Herdenking 15 augustus 1945. Hoe ziet hij de toekomst van deze herdenking? ‘Ik ben ervan overtuigd dat de intentie en de kern van de nationale herdenking hetzelfde blijft.’

 

 

Intervieuw : "Antisemitisme is een bedreiging voor de Nederlandse identiteit"

Een gesprek over het belang van onderzoek voor het welzijn van de Joodse gemeenschap en de bestrijding van antisemitisme. 

 

Bart Wallet en Eddo Verdoner bekleden allebei sinds dit jaar (2021) een gloednieuwe functie: Bart Wallet is benoemd tot Hoogleraar Joodse Studies aan de Universiteit van Amsterdam en Eddo Verdoner is Nationaal Coördinator Antisemitismebestrijding. De een vanuit de universiteit en de ander vanuit politiek Den Haag, proberen zij bij te dragen aan een sterk en veerkrachtig Joods Nederland.

Interview : De zoektocht van een wereldburger

Marcel van Kanten dook in zijn familiegeschiedenis. Hij ontdekte een wijdvertakte stamboom, die hem onder meer leidde naar Suriname, Indonesië, Madeira, Afrika, Duitsland en Friesland. Zijn boek Wortelzucht - De geschiedenis, dat ben ik gaat over die zoektocht. ‘De vraag wie ik ben, heeft mij altijd geobsedeerd.’

 

Column : Oefeningen voor het samenleven

Afgaande op de vele verhalen over de Tweede Wereldoorlog die ieder jaar in de aanloop naar 4 en 5 mei in kranten en tijdschriften verschijnen, is er nog volop aandacht voor die zo bepalende periode uit onze nationale en Europese geschiedenis. Uit onderzoek blijkt ook telkens weer dat veel – ook jonge – Nederlanders waarde hechten aan het herdenken en vieren en de rituelen die daarbij horen.

Een dubbel perspectief op Srebrenica : Oorlog verbeeld

Het theaterstuk Gevaarlijke Namen, dat in september 2021 in première ging, is een uitzonderlijke vorm van ooggetuigentheater. Regisseur Boy Jonkergouw bracht Dutchbat-veteraan Raymond Braat en de in Nederland wonende overlevende van de Srebrenica-genocide Alma Mustafić bij elkaar in een professionele acteurssetting. Ze gaan de confrontatie aan over de raakvlakken van hun geschiedenis.

Analyse : "We zijn allemaal ergens naar op zoek." Het theater van waargebeurde verhalen

De afgelopen jaren zagen steeds meer theaterproducties het licht waarin vluchtelingen op het podium hun vluchtverhalen met het publiek deelden. Buitengewoon waardevol voor iedereen in de zaal. Maar wat levert het mensen met een vluchtgeschiedenis zelf op, en zijn er geen risico’s aan verbonden? Het gaat immers vaak om mensen met traumatische ervaringen.

 

 

De waarachtigheid van het samenzijn : Tweegesprek

Hoe zorgt getuigentheater ervoor dat verhalen over de Tweede Wereldoorlog worden doorgegeven? Hoofdredacteur en theaterwetenschapper Sophie van den Bergh gaat in gesprek met Erna van den Berg, bij Het Nationale Theater verantwoordelijk voor De laatste getuigen. In deze theaterserie vertellen ooggetuige en acteur samen een levensverhaal.

Bij het thema : Aandachtig kijken en luisteren

Ooggetuigen zijn onverminderd populair. Hoe minder er zijn, hoe meer we ons vastklampen aan hun verhalen. Tegelijk zoeken we naar manieren om die verhalen ‘levend te houden’ als de ooggetuigen er niet meer zijn. Theater biedt letterlijk een podium voor deze verhalen. De laatste jaren worden er in Nederlandse theaters steeds vaker voorstellingen gespeeld waarin ooggetuigen en hun verhalen een prominente rol innemen.

 

 

Wat kregen de Molukkers? Een gebaar. Géén spijtbetuiging

Essay Verbroken beloftes.
Het is het verdriet van de Molukkers: nooit in de afgelopen zeventig jaar klonk excuus voor hoe Nederland hen behandelde.

Het is er hoog tijd voor, schrijft Sylvia Pessireron.

Pagina's