Een lege plek in mijn geheugen : jonge kinderen en hun oorlogsherinneringen

For a long time there was hardly any interest in the war-experiences of young children. What should they know about the war, was an often heard remark, and indeed, Jewish children, born in the years just before or during the war didn't have clear recollections about their stay in hiding places or their often horrifying experiences in the concentration camps. However, today their stories are recognized as valuable, and what's more, we seem to be aware of the fact that they provide us with the opportunity to connect us with the war. But what exactly do they remember after all those years?

Concentratiekampdagboeken als bron voor zelfreflectie

Dagboeken die gevangenen bijhielden in concentratiekampen of de herinneringen die ze nadien op papier stelden, zijn meer dan louter een historische bron die inzicht geeft in wat zich in deze kampen heeft afgespeeld. Ze bieden ook aanknopingspunten om met jongeren te praten over actuele identiteitsvragen. In dit artikel doet Sanne Bolt verslag van dit inzicht na lezing van Bettina Siertsema's proefschrift over egodocumenten van concentratiekampgevangenen.

Amsterdamse gemengd gehuwde Joodse mannen in Noord-Hollandse werkkampen en hun families : een nader onderzoek

In het Derde Rijk heeft men altijd geworsteld met de vraag hoe men joden moest behandelen, die met niet-jodse partners waren getrouwd. In Duitsland wilde men niet zover gaan, dat deze gemengd-gehuwden als vol-joden zouden worden behandeld en gesteriliseerd of gedeporterd zouden worden. Gedwongen echtscheidingen, waardoor de joodse partners gedeporteerd konden worden, zijn wel overwogen, maar niet opgelegd. De gemengd-gehuwden en hun gezinnen zijn in Duitsland dus ontzien bij anti-joodse maatregelen. Daar sprak men van geprivilegieerde huwelijken.

Spoken bestaan niet. Over trauma, hechting en ouderlijke verantwoordelijkheid

Er was eens een spook in de kinderkamer. Om een oplossing voor dit probleem te zoeken kwamen tovenaars van over de hele wereld met hun wijze boeken gevuld met moeilijke woorden. zij openbaarden aan iedereen dat het niet nodig was om bang te zijn, want het spook bestond eenvoudigweg niet. Alle volwassenen, en vooral de ouders, waren opgelucht omdat het spook uit de kinderkamer verdreven was. echter, het kleine kind dat moest slapen in de kinderkamer was nog steeds bang ... maar niemand luisterde naar hem.

 

Hoe ondersteun je kinderen na trauma? Psychologe Eva Alisic schreef een boek voor ouders en leerkrachten

Hoe reageert een kind op een schokkende gebeurtenis zoals een ernstig ongeluk, de plotselinge dood van een broertje of zusje, of geweld? Wat kunnen volwassenen in de naaste omgeving doen om een kind te helpen bij het verwerken van deze ervaring? en wanneer is professionele hulp nodig? psychologe eva Alisic vertaalde wetenschappelijke onderzoeksbevindingen rond dit thema naar de praktijk van alledag in het handzaam boek Kinderen ondersteunen na trauma.

 

 

Van kind tot soldaat: opgroeien binnen een rebellenleger

Noord-Uganda is ruim 20 jaar lang geteisterd door de burgeroorlog van de Lord’s Resistance Army (LRA) ofwel Bevrijdingsleger van de Heer onder leiding van Joseph Kony. Tijdens de oorlog ontvoerde de LRA op grote schaal kinderen, veelal om uiteindelijk opgeleid te worden tot soldaat. sinds 2006 is de LRA niet meer actief in noord-uganda en keert de vrede langzaam terug.

PTSS volgens de nieuwe DSM-5: zin of onzin?

Op basis van heel recent Amerikaans onderzoek lijkt 30.3% van de veteranen en 5.4% van de algemene populatie in de VS in aanmerking te komen voor een Posttraumatische Stress Stoornis (PTSS) diagnose volgens de nieuwe DSM-5 criteria. In vergelijking met de DSM-4 criteria (respectievelijk 39.9 en 9.8%) zijn deze percentages beduidend lager. Deze verschillen in prevalentie roepen de nodige vragen op over de onderliggende structuur van het concept PTSS. Wat zijn bijvoorbeeld de belangrijkste verschillen in de diagnose PTSS tussen de DSM-4 versus DSM-5?

Radiostilte... : de suïcide van een politieman

Dit indrukwekkende boek is een aanrader voor iedereen, zeker voor mensen bij de politie. Het verhaalt immers over Ron Spijkerman, een politieman die zichzelf om het leven bracht. Verteld door zijn vrouw Geertje, eveneens een collega. Maar ook hun twee kinderen, betrokken politie-medewerkers en diverse deskundigen kijken terug op deze eenzame laatste stap, die zoveel impact had op het leven van...

Indisch dagboek : belevenissen in Indië, 1 mei 1941-2 februari 1946

Belevenissen in Indië 1 mei 1941-2 februari 1946 Met drie dochters en een zoon, leiden Jan en Geertje Pomper eind jaren '30 een gelukkig leven in het voormalig Nederlands-Indië. Aan dit geluk komt een eind door het begin van de oorlog in december 1941. De familie wordt opgesloten in verschillende Japanse interneringskampen, de zogenaamde Jappenkampen. Zoon Ad wordt, als hij net 12 geworden is, in...

'Zonder haar had ik het niet gered' : oud-marinier Michael en zijn vrouw Esther over leven met PTSS

BNMO-lid Michael hield aan zijn uitzendingen als marinier chronische PTSS over. Toen de situatie thuis onhoudbaar werd, koos hij voor therapie. De Waag in Amsterdam heeft hem fantastisch begeleid. Michael en zijn vrouw Esther vertellen over de strijd die zijn voerden en nóg voeren. 'Het is een gevecht waar je zelf achter moet staan. Maar ook je vrouw en kinderen zijn een belangrijke schakel.'

Pagina's