Humanitarian emergencies

Een humanitaire crisis is een gebeurtenis of reeks gebeurtenissen die een wezenlijke bedreiging vormt voor de gezondheid, de veiligheid of het welbevinden van een gemeenschap of grote groep mensen; meestal betreft het een uitgestrekt geografisch gebied. Zo’n humanitaire crisis wordt veelal ‘complex’ genoemd als er sprake is van: grootschalig geweld met veel sterfgevallen; vluchtende mensenmassa’s; grote maatschappelijke en economische schade; de noodzaak tot grootschalige humanitaire hulp; politieke of militaire belemmeringen voor de humanitaire hulpverlening; aanzienlijke veiligheidsrisico’s voor humanitaire hulpverleners. Psychische en sociale problemen onder de getroffenen van een humanitaire crisis zijn sterk met elkaar verbonden...

Als fluoride in het kraanwater : van genezing naar preventie

Wietse Tol is recent aangesteld als hoogleraar Global Mental Health and Social Justice aan de Vrije Universiteit Amsterdam namens ARQ Nationaal Psychotrauma Centrum. Na veel werk te hebben verricht in landen als Nepal en Oeganda, strijkt Wietse nu (af en toe) neer in Nederland. We spreken over zijn nieuwe leerstoel, ongelijkheden in geestelijke gezondheidszorg en reflecteren op de huidige situatie in Oekraïne. ‘De geestelijk gezondheidszorg in Nederland kan veel leren van de aanpak in lage- en middeninkomenslanden’, stelt hij.

 

 

Vergeetgaten : Hardvochtig Europa

Dat duizenden vluchtelingen in Griekse kampen te midden van ratten en vlooien verkommeren in regen en kou is geen humanitair drama. Het is doordacht beleid. Europa wil dat vluchtelingen zich ongeacht hun verhaal zo onwelkom mogelijk voelen. Het is nooit anders geweest.

De Tsjetsjeense oorlogen : Van onafhankelijkheidsstrijd naar terrorisme

Rusland vecht rond de eeuwwisseling twee oorlogen uit tegen rebellen in de opstandige deelrepubliek Tjetsjenië. De strijd breekt los na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie als Tsjetsjenen hun kans schoon zien en de onafhankelijkheid uitroepen. Moskou, bang voor presedentwerking, grijpt hard in, maar slaagt er aanvankelijk niet in de opstand de kop in te drukken. In de periode tussen 1996 en 1999 verandert het karakter van de strijd. De Tsjetsjeense strijders, vaak gesteund vanuit het buitenland, radicaliseren en religie wordt de drijvende kracht achter het onafhankeljkheidsstreven.

Themanummer : Vluchtelingen toen en nu

Inhoud:

Vluchtelingenopvang in historisch perspectief

Vluchtelingen in het land van dominees en kooplieden

Vluchtelingen zijn van alle tijden (maar elke crisis is uniek)

De Syrische oorlogsgeneratie

Op de vlucht voor het water

Op het spoor van de genocide van de Tutsi’s in Rwanda : ontmoeting met daders en analyse van het rechtssysteem na 1994

De auteur verteld over haar ontmoetingen en gesprekken met daders van de genocide in Rwanda.

‘Jou te zoeken was alles waard’ : Hoop op recht voor Santa Lucía

In Santa Lucía Cotzumalguapa, Guatemala, voltrekt zich begin jaren tachtig van de vorige eeuw een regelrecht drama. Meer dan honderd arbeiders die betrokken waren bij een staking in het suikerriet, worden door doodseskaders opgepakt om voorgoed te verdwijnen. Na jaren van angst en isolement verbreken de nabestaanden van de slachtoffers het zwijgen. Zij publiceren drie boeken met het aangrijpende levensverhaal van hun verdwenen geliefden.

‘Er zijn weinig dagen dat ik niet aan Rwanda denk’ : Zaïre-veteraan Hans van Leest

Provide Care, een humanitaire interventie van de Nederlandse krijgsmacht, is bij het publiek zo goed als vergeten. Het leed van Rwandese vluchtelingen in Zaïre in 1994, vergeet Provide Care-veteraan Hans van Leest echter nooit. Impact sprak met hem over zijn ervaringen en de nasleep van de missie voor hem persoonlijk.

 

‘Meisjes lopen in oorlogsgebieden meer gevaar dan soldaten’

Hoe komt het dat hulpverleners en vredessoldaten in crisisgebieden seksueel over de schreef gaan? Trouw zocht met experts naar verklaringen.

Zelfs in 1945 waren er mensen die zich wél het lot van de kinderen van de vijand aantrokken

Begin februari deden nakomelingen van NSB’ers een oproep de kinderen van Nederlandse IS-strijders niet aan hun lot over te laten. Ismee Tames, senior-onderzoeker bij het NIOD en Bijzonder Hoogleraar Geschiedenis en Betekenis van Verzet aan de Universiteit Utrecht, betoogt in deze blogpost dat de moeizame opvang van kinderen van NSB’ers na de oorlog leert dat we ons als welvarende samenleving achter de oren moeten krabben wanneer we Nederlandse kinderen van IS-strijders moedwillig in de steek laten.

Pagina's