ARQ Centrum' 45

Een patiënte gaat tegenover me zitten in de beeldende therapie ruimte. We zitten beiden aan een hoek van een grote tafel. Ze beweegt onrustig op de stoel, kijkt afwisselend naar buiten, mij en de tafel. Ze lijkt zenuwachtig, wat wordt beaamd. Ze wil iets doen maar vindt het spannend om te delen en schaamt zich.

Het is een herfstige dag, snel donker en buiten waait de wind om de kliniek van ARQ Centrum’45 in Oegstgeest heen. Een dag om onder een dekentje te kruipen met Netflix op tv. Tegenover mij zit een jonge vrouw, aftastend in contact. Ze is opgenomen en ik ben aan haar gekoppeld als traumabehandelaar. De stiltes die vallen worden benadrukt door het geluid van de regen. Ze heeft alle reden om mij niet toe te laten. Ouders die er nooit voor haar waren, partners die haar letterlijk afbraken. Telkens weer gaf ze haar vertrouwen, maar raakte zij zichzelf verder kwijt.

Dit jaar is het 80 jaar geleden dat Nederland werd bevrijd na de Tweede Wereldoorlog. In de afgelopen 80 jaar hebben we geen oorlog meer gehad in Nederland. Toch blijft die oorlog ook 80 jaar na dato voor sommige mensen, vaak geboren na de oorlog, nog voelbaar. De kinderen en kleinkinderen van overlevenden van de Tweede Wereldoorlog en Duitse bezetting in Europa en van de Japanse bezetting in Zuidoost-Azië kunnen tot op de dag van vandaag de doorwerking van de Tweede Wereldoorlog in hun leven ondervinden. De erkenning voor en kennis daarover ontwikkelen zich steeds verder.

Een oud-cliënt neemt contact op – hij zoekt hulp, nadat zijn eerdere behandeling jaren geleden is afgesloten. Het betreft een man van middelbare leeftijd, afkomstig uit Iran, die aldaar lange tijd ingezet is aan de frontlinie gedurende de Iran-Irak oorlog (Golfoorlog). Hij was pas twaalf jaar oud en moest dode lichamen ophalen. Hij herinnert zich een jeugd waarin verwaarlozing en grensoverschrijdingen te vaak plaatsvonden. Om die reden belde hij met bureau aanmelding van ARQ Centrum’45 en was hij naar de polikliniek van vluchtelingen en asielzoekers in Diemen verwezen.

Boven ons vliegt een groep zwaluwen. Hun witte buiken steken sterk af tegen de donkergrijze lucht. Misschien zoeken ze een rustplek na hun kilometerslange reis uit Afrika. Ik probeer ze te tellen. Hoeveel zwaluwpaartjes zouden er nu boven ons vliegen? Zwaluwpaartjes laten elkaar nooit los, en blijven hun leven lang bij elkaar.

Er zijn wereldwijd veel conflicten, bevolkingsgroepen leven in armoede of raken op drift door angstaanjagende en soms levensbedreigende ervaringen. De meeste vluchtelingen zijn ooit blootgesteld aan ernstige traumatische ervaringen, zoals oorlog, geweld en vervolging. Zij worden getroffen door het verlies van hun land, taal, maatschappelijke positie en hun dierbaren. Zij worstelen in het land van vestiging met discriminatie en maatschappelijk onrecht.

Inhoudsopgave:

25.1 Inleiding

25.2 Wat is herstelgericht werken?

25.3 Geschiedenis en ontstaan van de herstelgerichte beweging in Nederland

25.4 Klinische ervaringen met herstelondersteunende zorg

25.5 Methodisch herstelgericht aanbod binnen ARQ Centrum’45

25.6 Inzet van ervaringsdeskundigen

25.7 Sleutelpersonen

25.8 De herstelacademie: een plek om zelf aan herstel te werken

25.9 Conclusie

Inhoudsopgave:

23.1 Inleiding

23.2 Model van de invloed van migratiestress op gezinsfunctioneren

23.3 Systeembehandeling

23.4 Conclusie

Inhoudsopgave:

22.1 Inleiding

22.2 Opgroeien met getraumatiseerde ouders

22.3 Invloed van stress op de tweede generatie

22.4 Veelvoorkomende klachten en problemen bij intergenerationeel trauma

22.5 Behandeling van intergenerationeel trauma

22.6 Conclusie

Inhoudsopgave:

21.1 Inleiding

21.2 Indicatiestelling voor psychotraumatherapie

21.3 Randvoorwaarden voor psychotraumatherapie

21.4 Voorbereiding van de psychotraumatherapie

21.5 Uitvoering van de psychotraumatherapie

21.6 Restklachten na traumagerichte behandeling

21.7 De therapeut van de kwetsbare vluchteling in de complexe context

21.8 Conclusie