Rampen in het leven van alledag, het alledaagse leven van rampen

Op 9 oktober jl. hield ik mijn afscheidsrede als hoogleraar
Rampenstudies aan de Wageningen Universiteit. Daarin
stelde ik dat rampen een alledaags verschijnsel zijn geworden.
Verder stond ik onder meer stil bij het begrip veerkracht
dat bij de theorievorming en beleidspraktijk van
rampen een steeds belangrijker plaats inneemt. Tenslotte
introduceerde ik het begrip rampencultuur dat aangeeft
hoezeer rampen verknoopt zijn geraakt met het leven van
alledag. Ik heb het laatste thema al eens kort behandeld in

Flexibilisering organisatie crisisbeheersing: verschuiving naar het private domein?

Crisismanagement doe je samen in een flexibele crisisorganisatie. Dit is de kernboodschap van de derde jaardag van de
Nationale Academie voor Crisisbeheersing (NAC) die plaatvond op 24 september. Jaarlijks komen crisisprofessionals vanuit
de overheid, veiligheidsregio’s en de Nationale Politie samen om te netwerken, nieuwe inzichten te delen en vooruit te
kijken naar het nieuwe leerprogramma van de NAC. Naast de samenwerking met veiligheidsregio’s en de Nationale Politie
is de focus van deze jaardag gericht op de vitale infrastructuur en het private domein.

Het maïsveld: een kind buiten het kamp

Tijdens de Japanse bezetting van Nederlands-lndië was er naast ons huis een maïsveldje. Hei was geloof ik van een Chinees. Vanuil mijn slaapkamerraam mei jaloezieluiken kon ik zo tussen de manshoge stengels komen. Ik nam wel eens een van de maïskolven mee, niet te vaak, anders zou de Chinees verdenking tegen ons op kunnen vatten Van Winneiou en Old Shatterhand had ik geleerd mijn voetsporen uil le wissen. Twaalf was ik. en ik keek tassen de bladeren door naar de voorbijgangers. Ik zorgde wel dal ik niet gezien werd. Rillingen gaan over mijn rug nu ik dil schrijf.

Aan de andere kant van de kawat

Dat meer dan honderdduizend mensen tijdens de Tweede Wereldoorlog in Indiè in kampen gezeten hebben, is algemeen bekend. Men ging er zelfs van uit dat alle Europeanen, of zij die Europees bloed in zich hadden, achter de kawat gezet waren. Dat gold niet alleen voor de mensen in Holland, maar - tot op zekere hoogte ook voor de Indische Nederlanders zélf. heb ik gemerkt. Toch is een groep Indische Nederlanders (en ook statenlozen en soms mensen met een andere nationaliteit) buiten het kamp gebleven en wel door heel verschillende omstandigheden, die ik niet onder één noemer kan brengen.

Puber in Indië, volwassen in Nederland

Inleiding

Ik kan mij de capitulatie van Nederlands-lndië nog herinneren als de dag van gisteren.

Mijn vader kwam gebroken thuis, onzeker en zeer geëmotioneerd. ‘Wij hebben de oorlog verloren.' Wat dat allemaal in zou houden was voor mij nog een raadsel. Het begon pas door te dringen toen ik s nachts om twee uur wakker werd van de voetstappen van honderden voorbijlopende soldaten over de straat voor ons huis. In het duister zag ik het KNIL-leger voorbijtrekken, zwijgend. In dc gloed van enkele olielampen die zij meedroegen zag ik sommige droefgeestige gezichten.

Schelpen van Singapore

 

 

Ik ga de waarheid achterna. Maar hoe meer ik haar achterna ga. des te verder is ze alweer, als een dwaallicht heen en weer bewegend op elk moment, op elke plaats, boven elk voorwerp.

Ingeborg Bachmann, Het dertigste jaar

Indische Nederlanders en gerepatrieerden

De internering in Japanse kampen

Het verhaal van een ’’kampmeisje”

In de gespreksgroep kregen wij allen de gelegenheid om ons eigen verhaal te vertellen. Een "lk-verhaal". Op verzoek van één van de gespreksleiders heb ik mijn levensverhaal opgeschreven - zo beknopt mogelijk. om het bruikbaar te maken voor publikatie. Verschillende leden van mijn kring waren namelijk erg aangedaan door mijn relaas; sommigen waren zelfs in tranen. Ik was daar nogal onthutst van. Toen mijn emoties wat wegebden -eerlijk over jezelf praten is erg eng - begreep ik dat men in mijn lotgevallen en gevoelens veel had herkend.

’’Indisch Kampkind”; een eigen gezicht?

Contouren Onder de 300.000 mensen die in verschillende golven uit het voormalig Nederlands-lndië naar Nederland kwamen, hadden ca. 60.000 de laren  45 als   kind in interneringskampen doorgebracht.

NHG-Standaard Problematisch alcoholgebruik (derde herziening).

De NHG-Standaard Problematisch alcoholgebruik geeft de huisarts richtlijnen voor het herkennen van, de diagnostiek en het beleid bij patiënten met problematisch alcoholgebruik. De standaard richt zich op de preventie van somatische, psychologische en sociale problemen door het gebruik van alcohol door vroegtijdige herkenning en behandeling van problematisch alcoholgebruik.

Pages