Suïcide onder Canadese militairen was jarenlang taboe : Verhalen

Van de ongeveer 28.000 geallieerde militairen die op Nederlandse begraafplaatsen begraven zijn kwamen er naar schatting duizend om ná de Duitse capitulatie. Een klein deel van hen pleegde suïcide. Hun verhalen bleven lang onverteld.

 

Nieuwjaarsdag 1946. De eerste jaarwisseling in vrede sinds de uitbraak van de Tweede Wereldoorlog in september 1939. De Canadese soldaat Robby Robertson zit met een aantal van zijn maten op een kamer aan de Bahnhofstrasse in het Duitse Varel, waar hij is ingekwartierd.
Ze hebben oudejaarsavond gevierd en de militairen komen in de late ochtend langzaam op gang. Robertsons maat Turnbull heeft zijn vriendin Louise Coombes op de kamer uitgenodigd. Robertson zit te spelen met zijn wapen, een Browning 9mm. Hij haalt het magazijn eruit en doet het weer terug. ‘Kijk Louise’, zegt hij, ‘dit wapen doet niemand kwaad.’



Geachte bezoeker,

De informatie die u nu opvraagt, kan door psychotraumanet niet aan u worden getoond. Dit kan verschillende redenen hebben, waarvan (bescherming van het) auteursrecht de meeste voorkomende is. Wanneer het mogelijk is om u door te verwijzen naar de bron van deze informatie, dan ziet u hier onder een link naar die plek.

Als er geen link staat, kunt u contact opnemen met de bibliotheek, die u verder op weg kan helpen.

Met vriendelijke groet,
Het psychotraumanet-team.


Referentie: 
Trefwoorden: 
Canadezen, persoonlijke ervaringen, Suïcide, taboes, Tweede Wereldoorlog, zelfdoding, zelfmoord