Simon(e) van Saarloos : “Voor mij is verandering altijd gelieerd aan activisme”

“De meeste herdenkingsrituelen zoals ik die ken in Nederland, creëren geen vervoering. Je wordt niet opgezweept om te rouwen, ratelend te praten, te zingen of te dansen. Het draait om rust, ruimte en veiligheid. Een kaars branden in plaats van vuur.” Van Simon(e) van Saarloos (1990) mag het allemaal wel wat rumoeriger en activistischer. Een gesprek met haar – of hen, of hem; ze gebruikt het zelf door elkaar – over nieuwe manieren van herdenken en herinneren. 

 

 



Geachte bezoeker,

De informatie die u nu opvraagt, kan door psychotraumanet niet aan u worden getoond. Dit kan verschillende redenen hebben, waarvan (bescherming van het) auteursrecht de meeste voorkomende is. Wanneer het mogelijk is om u door te verwijzen naar de bron van deze informatie, dan ziet u hier onder een link naar die plek.

Als er geen link staat, kunt u contact opnemen met de bibliotheek, die u verder op weg kan helpen.

Met vriendelijke groet,
Het psychotraumanet-team.


Referentie: 
Larissa Pans | 2020
In: WO2 Onderzoek uitgelicht; ISSN: 2213-6177 | 9 | 3 | juli | Amsterdam : Nationaal Comité 4 en 5 mei
https://www.tweedewereldoorlog.nl/onderzoekuitgelicht/erfgoed-en-herinnering/simone-van-saarloos-voor-mij-is-verandering-altijd-gelieerd-aan-activisme/
Trefwoorden: 
dodenherdenking, herdenkingen, rituelen, Tweede Wereldoorlog