Column : Steeds weer hetzelfde liedje

Bij de paasbrunch waren kosten noch moeite gespaard; de hele tafel stond vol lekkere hapjes. Mijn oma was in een goed humeur. Ze was geheel gevaccineerd en de thuiszorg had eindelijk haar hoorapparaten bij haar ingedaan. Plotseling kon ze alle gesprekken volgen.

 

Een week later ging mijn moeder bij haar op bezoek, zoals elke week. Kwaad kwam ze terug: oma had beweerd dat ze bijna niks te eten had gekregen tijdens de brunch. Nu oma ouder wordt en niet alles even goed onthoudt, worden onaangename karaktertrekjes uitvergroot en verdraait ze soms details - vaak in het nadeel van het betrokken kind of kleinkind. ‘Kun je het me laten weten als ik ooit zo word als mijn moeder?’ vroeg mijn moeder mij tijdens een wandeling in het park.



Geachte bezoeker,

De informatie die u nu opvraagt, kan door psychotraumanet niet aan u worden getoond. Dit kan verschillende redenen hebben, waarvan (bescherming van het) auteursrecht de meeste voorkomende is. Wanneer het mogelijk is om u door te verwijzen naar de bron van deze informatie, dan ziet u hier onder een link naar die plek.

Als er geen link staat, kunt u contact opnemen met de bibliotheek, die u verder op weg kan helpen.

Met vriendelijke groet,
Het psychotraumanet-team.


Trefwoorden: 
gezinnen