Dementees is een taal : communiceren met dementerenden

Dit artikel is een persoonlijk verslag van een verpleegkundige die een manier vond te communiceren met haar aan Korsakoff leed en dementeerde. Deze communicatietechniek heeft ze daarna gebruikt om 65 andere dementeerden in het zelfde verpleeghuis als waar echtgenoot werd verzorg te interviewen. Haar doelstelling was daarbij om de mensen waar altijd over geschreven wordt nu zelf aan het woord te laten.

Alles was kapot' : vluchtelingengezinnen samen in therapie

Beschrijving van de werkmethode van Centrum '45 De Vonk in Amsterdam met het omgaan met gezinnen van vluchtelingen en asielzoekers.

Een leven lang gezwegen : getuigenissen van voormalige NSB'ers en hun familie

Achtereenvolgens wordt ingegaan op de NSB als politieke beweging voor en tijdens de oorlog, Dolle Dinsdag, de gebeurtenissen na de bevrijding, de kampervaringen, de maatschappelijke verhoudingen, trauma's en schuldgevoelens. Samengesteld uit meer dan 120 interviews met voormalige NSB-leden en hun (klein)kinderen, maar ook met kamppersoneel, kinderen van Duitse militairen, voormalige SSérs en voormalige verzetsstrijders.

Als glas in lood : integratieve behandeling van vluchtelingenkinderen en -gezinnen

Bevat de neerslag van vele jaren behandeling, ontwikkeling en onderzoek in de geestelijke gezondheidszorg voor vluchtelingenkinderen en -gezinnen.

De zin en de toekomst van herdenken

Beschouwing over het nut van herdenken in Nederland van ons eigen verleden en met name de Holocaust. Vooral het belang voor de jeugd wordt benadrukt.

Wat terroristen willen : de vijand begrijpen, de dreiging beteugelen

Richardson ontraadselt zelfmoordterrorisme en verklaart het in termen van traditionele militaire waarden als loyaliteit en heldenmoed. Verder prikt ze de mythe door dat zelfmoordterrorisme een religieus fenomeen is. De 'oorlog tegen terreur' kan niet gewonnen worden. Ze legt uit dat de problemen rondom terrorisme hooguit beheersbaar kunnen worden gemaakt.

Als slachtoffers van geweld ook daders zijn: dilemma's in de hulpverlening

Tegen daders en slachtoffers van geweld wordt geheel verschillend aangekeken. Slachtoffers worden meestal gezien als onschuldige personen die sympathie verdienen en recht hebben op materiële en immateriële hulp. In Nederland is deze visie mede te danken aan het gegroeide inzicht in de (late) gevolgen van de Tweede Wereldoorlog. Oorlogsgetroffenen hebben zich, vaak tezamen met behandelaars, ervoor ingespannen om een maatschappelijke erkenning van het slachtofferschap te bereiken.

Pagina's