Ik ontmoet Amir* op de speelplaats, waar hij met gebogen hoofd tegen een muur leunt. Ik zeg zijn naam. Hij reageert niet. Ik weet niet of ik het juist uitspreek. En ik besef dat dit eigenlijk het begin van alles is: ik weet zo weinig over hem.

Amir was één van de niet-begeleide minderjarige vreemdelingen (NBMV) die ongeveer vier jaar geleden vanuit Afghanistan in België aankwam. Ze zijn hier alleen, hun ouders wonen nog in hun thuisland of zijn vermoord. De meesten hebben een voogd, of wachten op één.

Dat duizenden vluchtelingen in Griekse kampen te midden van ratten en vlooien verkommeren in regen en kou is geen humanitair drama. Het is doordacht beleid. Europa wil dat vluchtelingen zich ongeacht hun verhaal zo onwelkom mogelijk voelen. Het is nooit anders geweest.

Op 22 februari 1944, nu 75 jaar geleden, werd Nijmegen per ongeluk gebombardeerd door de Amerikanen. Jarenlang was er geen aandacht voor het ‘vergeten bombardement’. Nu wordt het groots herdacht. Mooi, vindt een overlevende: ‘Dat ze niet denken dat vrede zomaar is.’

Aim

To evaluate the feasibility and effect of a 10-session creative arts in psychotherapy group programme on posttraumatic stress symptoms, behavioural problems, and posttraumatic growth, in children who experienced a traumatic event.

Design

A multicentre non-randomized controlled trial with a treatment and a control condition conducted in South Africa (4 sites).

Methods

The nature of conflict has changed, putting children in the frontline in new and terrible ways. Wars are lasting longer. They are more likely to be fought in urban areas amongst civilian populations leading to deaths and life-changing injuries, and laying waste to the infrastructure needed to guarantee access to food and water. Attacks on schools and hospitals are up. The denial of humanitarian aid is used as yet another weapon of war. The international rules and basic standards of conduct that exist to protect civilians in conflict are being flouted with impunity.

Introduction

ABSTRACT

Background:

Perceived social support (PSS) is one of the most important risk factors for the onset and maintenance of posttraumatic stress disorder (PTSD) symptoms, however the relationship between PSS and Complex PTSD (CPTSD) is unknown. The evidence-base for CPTSD treatment is currently lacking, though increasingly important given the recent publication of the ICD-11, which now allows for a formal diagnosis of CPTSD.

Objective:

Highlights

•In the general population the prevalence of subthreshold anxiety disorders is 11.4%.

•Subthreshold anxiety disorders have a heterogeneous three-year course.

•In 57.3% of respondents subthreshold anxiety symptoms are self-limiting.

•Symptoms were persistent in 29.0% and progressed into an anxiety disorder in 13.8%.

•People with persistent or progressive anxiety symptoms may benefit from intervention.

Abstract

Background:

Although bereavement is likely a common stressor among patients referred to a psychotrauma clinic, no study has yet examined the co-occurrence and relationships between symptoms of prolonged grief disorder (PGD), posttraumatic stress disorder (PTSD), and major depressive disorder symptoms in this population.

Method:

In dit rapport is verslag gedaan van een prevalentieonderzoek naar huiselijk geweld en kindermishandeling in Nederland en van de ontwikkeling daarin sinds de vorige rapportages over huiselijk geweld (Van der Veen & Bogaerts, 2010; Van Dijk et al., 2010; Van der Heijden, Cruyff & Van Gils, 2009) en over kindermishandeling (Alink et al., 2011).