Onderzoeksjournalist Linda Polman publiceerde dit jaar Niemand wil ze hebben, een boek over het Europese vluchtelingenbeleid en trok daarbij onthutsende parallellen met de Tweede Wereldoorlog. Bij het schrijven putte zij uit een ingrijpende ervaring in een Rwandees vluchtelingenkamp. Voor Impact Magazine blikt ze daarop terug en vertelt hoe die traumatische gebeurtenis haar een betere journalist heeft gemaakt.

Eén lege stoel voor één verloren leven; 11.541 rode stoelen in een lange rij. Ter nagedachtenis aan de slachtoffers van het beleg van Sarajevo tijdens de oorlog in het voormalige Joegoslavië in de jaren negentig. Een fascinerende verbinding van kunst met herdenken. Welke impact had deze herdenking op oorlogsgetroffenen uit Sarajevo? Hierover spraken wij met getuigen van de Sarajevo Red Line.

De schok: 12 mei 2010, negen uur ’s ochtends. Ik ben op mijn werk als mijn moeder belt. Ze is ongerust. Ze heeft beelden op televisie gezien van een gecrasht  vliegtuig in Libië en is bang dat het de vlucht van mijn broer en zijn gezin betreft.

Posttraumatic stress disorder (PTSD) is a psychiatric disorder that can develop upon exposure to a traumatic event. While most people are able to recover promptly, others are at increased risk of developing PTSD. However, the exact underlying biological mechanisms of differential susceptibility are unknown. Identifying biomarkers of PTSD could assist in its diagnosis and facilitate treatment planning. Here, we identified serum microRNAs (miRNAs) of subjects that underwent a traumatic event and aimed to assess their potential to serve as diagnostic biomarkers of PTSD.

Introduction: Societies invest substantial amounts of resources on disaster preparedness of hospitals. However, the concept is not clearly defined or operationalized in the international literature.

Aim: This study seeks to contribute to the alignment of knowledge of disaster preparedness in hospitals based on a systematic review and analysis of definitions and operationalizations.

Jeff C. houdt van zijn beroep. Al dertig jaar werkt hij in Amsterdam en omstreken als gezinsvoogd. Schrijnende gevallen binnen gezinnen en morele dilemma’s zijn inherent aan zijn vak. C. komt regelmatig zaken tegen die hem niet loslaten, zoals het geval is bij een uit Irak gevluchte moeder. Het is voor hem dat ene dilemma.

In de familie van Hans Goedkoop werd het Indische verleden altijd met de mantel der liefde bedenkt. Tot hij onderzoek ging doen naar zijn opa, generaal-majoor in het KNIL tijdens de dekolonisatieoorlog. Hij stuitte daarbij op een persoonlijk dilemma: hoe ga je om met een opa die deel uitmaakt van een gewelddadig, onderdrukkend systeem? 

Cappuccino’s, mijn kat, en burrata’s die op het punt staan om aangesneden te worden. Ik plaats eigenlijk alleen maar foto’s van leuke momenten op Instagram, net als de meeste andere gebruikers van dit social media platform. Op Instagram krijg je vaak een eenzijdig beeld te zien van gebruikers. Het is lastig om iets te vinden dat ‘echt’ is, of in elk geval realistisch aanvoelt.

Eind oktober organiseerde ARQ Nationaal Psychotrauma Centrum een symposium over moral injury, moreel trauma. Moreel trauma is een relatief nieuw begrip dat verwijst naar de morele nood die kan ontstaan wanneer professionals, in strijd met hun eigen normen en waarden, anderen schade berokkenen of niet kunnen ingrijpen wanneer anderen worden geschaad. Hoofdspreker bij het symposium was Nancy Sherman, hoogleraar filosofie aan de Georgetown Universiteit in Washington en auteur van onder andere Stoic Warriors, The Untold War en Afterwar – drie boeken over de morele aspecten van oorlogsvoering.

Kijkers en de media reageerden positief op het tv-programma Beau en de Veteranen, waarin zeven oorlogsveteranen de confrontatie aangaan met hun trauma. Maar hoe kijkt een behandelaar uit het psychotraumaveld naar het programma? In Impact Magazine plaatst veteraan en defensiepsycholoog Jan Ambaum enkele kritische kanttekeningen.