Trauma kent een veelbewogen geschiedenis. Lang werden de ervaringen van oorlogsslachtoffers tekort gedaan, betwijfeld door autoritaire psychiaters en zenuwartsen, en werden allerlei termen – zoals hysterie, shellshock en oorlogsneurosen – uitgedacht om vervolgens weer in de ban te worden gedaan. Het verhaal van trauma, van de erkenning van de psychische wond, is zelden een logisch verhaal geweest. Maar nog vóór dit verhaal van psychiaters en