Beneficial effects of attentional bias modification have been claimed for a number of anxiety disorders, but study results are variable. A recent trial in patients with posttraumatic stress disorder (PTSD) showed no therapeutic effects. The use of personally relevant and verbal stimuli might increase the efficacy of attentional bias modification. In an A–B case series design, we hypothesized that individualized attentional bias modification would lead to reduction of attentional bias and a decrease in PTSD symptoms.

A person's experience as a child or teenager can have a profound impact on their future children's lives, new work is showing.

Rachel Yehuda, a researcher in the growing field of epigenetics and the intergenerational effects of trauma, and her colleagues have long studied mass trauma survivors and their offspring. Their latest results reveal that descendants of people who survived the Holocaust have different stress hormone profiles than their peers, perhaps predisposing them to anxiety disorders.

Deze bundel probeert inzicht te geven in hoe religie, trauma en geweld met elkaar verknoopt kunnen zijn.

Aan de hand van concrete levensverhalen wordt o.a. ingegaan op de relatie tussen traumatisering en identiteit, de pastorale en theologische implicaties als ingrijpende gebeurtenissen aan het noodlot of negatieve intenties van de ander worden toegeschreven. Dit laatste komt ook terug in een therapeutisch kader aangevuld met aanzetten voor een verbeeldende werkwijze in het omgaan met traumatisering.

Voor PTSS-patiënten voor wie traumagerichte therapieën zoals CGT en EMDR niet toereikend zijn, is Narratieve Exposure Therapie ontwikkeld. Het doel van NET is de patiënt het overzicht over zijn gehele leven te geven en om de traumatiserende gebeurtenissen te integreren in het levensverhaal. Dit gebeurt op basis van drie pijlers: de chronologische levenslijn, de narratieve exposure en het getuigenisverslag.

Informatie doordrenkt de samenleving. De waarde van informatie blijft toenemen en mensen willen te allen tijde over informatie kunnen beschikken. De afhankelijkheid ervan neemt toe en de eisen aan informatie worden steeds hoger. Veiligheidsregio’s moeten op deze ontwikkelingen inspelen. Zij stellen zelf ook steeds hogere eisen aan het gebruik van informatie: de juiste informatie dient voor burgers, hulpverleners én bestuurders altijd en overal beschikbaar te zijn.

Het beschermen van de veiligheid van burgers en bedrijven is een gemeenschappelijke opgave en verantwoordelijkheid voor de rijksoverheid, decentrale overheden, maatschappelijke organisaties, burgers en het bedrijfsleven. Maar wat weten we nu echt over de mate waarin overheden burgers en bedrijven beschermen? De Algemene Rekenkamer heeft onderzoek gedaan en daarbij gekeken
naar:
• wat de minister van VenJ weet over de mate waarin overheden burgers en bedrijven beschermen;
• de samenhang tussen de Strategie Nationale Veiligheid (SNV) en de veiligheidsregio’s;

In meerdere opzichten is Nederland een veilig land. Voor veel bestaande veiligheidsrisico’s hebben we regels om die risico’s te beperken en incidenten te voorkomen. Maar is het wel zo logisch te denken dat de overheid alle risico’s kan beheersen? En leiden meer regels ook tot méér veiligheid? In de Visie Risicogerichtheid focussen we op een andere benadering.

Met de recente aanslagen in Frankrijk staan terrorisme en radicalisering weer op ieders netvlies. Veel mensen ervaren dreiging, soms regelrecht angst. Dat is welbeschouwd precies de bedoeling van terroristen. In Nederland werken veel professionals dagelijks aan het “onderbreken” van radicaliseringsprocessen, het voorkomen van aanslagen en het versterken van collectieve weerbaarheid. Ze actualiseren dreigingsbeelden, houden risicogroepen in de gaten, proberen vroegtijdig te signaleren en ontwikkelen preventieve (persoonsgerichte) interventies.

De praktijk van het schrijven van ramp- en incidentbestrijdingsplannen is weerbarstig. In veel gevallen is bij de planvorming onvoldoende oog voor de bredere en langere termijn maatschappelijke impact van een ramp of grootschalig incident. Verder blijken de inhoud en de verschijningsvorm van veel ramp- en incidentbestrijdingsplannen onvoldoende geschikt te zijn voor gebruik in de respons op een ramp of incident.